ه‍.ش. ۱۳۹۳ اردیبهشت ۳۱, چهارشنبه

پرسش و پاسخ مفاهیم سیاسی اجتماعی قسمت چهارم لیبرالیسم

پس از انتشار ویدیوی آموزشی لیبرالیسم برای بسیاری از کاربران پرسش‌هایی مطرح شد. به قول کاربر نیکوتین «تعریف ساده و پایه ای از مفاهیم سیاسی-اجتماعی اصولاً کار بسیار مشکلی ست (البته اگر غیر ممکن نباشد)». با توجه به همین مسئله بناست که پس از انتشار هر انیمیشن آموزشی در برنامه‌ای زنده‌ با حضور یک کارشناس علوم سیاسی، عطا هودشتیان، که سال‌ها سابقه تدریس این مفاهیم را در دانشگاه‌های فرانسه و کانادا دارد به ابهامات پیرامون این انیمیشن‌ها پاسخ دهیم. اولین برنامه پرسش و پاسخ که مربوط به ویدیوی لیبرالیسم است، روز جمعه دوم خرداد (۲۳ می) ساعت ۲۳:۳۰ به وقت تهران اجرا خواهد شد. از شما دعوت می‌کنیم با شرکت در برنامه پرسش‌های خود را با ایشان مطرح کنید. همچنین در صفحه برنامه یا زیر همین لینک پرسش‌های خود را بنویسید تا با ایشان در میان گذاشته شود.

ه‍.ش. ۱۳۹۳ اردیبهشت ۲۳, سه‌شنبه

گستره احزاب و گروه‌های سیاسی ایران ـ منشور ۹۱




در مهرماه سال ۱۳۹۱ رامین‌جهانبگلو اعلام کرد که با همکاری برخی از دوستان خود منشوری را با الهام از منشور ۷۷ واسلاو هاول و منشور آزادی نلسون ماندلا تنظیم کرده‌اند و از همه کسانی که به اساس آن اعتقاد دارند خواست تا این منشور را امضا کنند.
در آن زمان این منشور با واکنش‌های مختلفی روبه رو شد افرادی همچون رضا پهلوی، حسن شریعتمداری، حسن یوسفی اشکوری آن را امضا کردند. درحالی که بسیار این منشور را به دلیل توجه به اقلیت‌های قومی و پذیرش آموزش به زبان مادری نقد کردند، بسیاری از فعالین حقوق قومی نیز معتقد بودند که حقوق آنها به رسمیت شناخته نشده و به این منشور انتقاد داشتند.
احزاب و فعالین سوسیالیست و مارکسیست هم معتقد بودند که منشور با تاکید بر مالکیت خصوصی و آموزش همگانی تنها در مقطع آموزش مقدماتی روحی لیبرالیستی دارد و جایی برای گرایش‌های غیر لیبرال ندارد.
بالاویزیون در این برنامه از مهرداد لقمانی که یکی از نویسندگان این منشور می‌پرسیم چرا احساس کردند که جای چنین منشوری در فضای ایران خالی است؟ نتایجی که از این منشور به دست‌آمد چه بوده است؟ وضعیت کنونی این منشور چیست؟ انتقاد‌های گروه‌های مختلف به منشور را تا چه حد وارد می‌دانند؟

ه‍.ش. ۱۳۹۳ اردیبهشت ۱, دوشنبه

آموزش |± به| زبان مادری‌




بر اساس اصل پانزدهم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران «استفاده از زبان‌های محلی و قومی در مطبوعات و رسانه‌های گروهی و تدرس ادبیات آن‌ها در مدارس، در کنار زبان فارسی آزاد است». این اصل تقریبا هیچ گاه در ایران به مرحله اجرا نرسیده. سال‌هاست که بسیاری از معلم‌های دوران دبستان حتی حق صحبت کردن به زبان محلی در سر کلاس‌های درس را ندارند. چاپ و نشر نشریات به زبان محلی هم مسئله‌ساز بوده است، یا مجوز انتشار داده نمی‌شود و یا به هر دلیلی توقیف می‌شوند.
بر اساس این اصل آموزش زبان مادری در کنار زبان فارسی آزاد است و این در حالی‌ست که بعضی از کارشناسان آموزش بر این باورند که آموزش، حداقل تا مقطع ابتدایی، باید «به زبان محلی» باشد. از آن طرف بسیاری هم با این آموزش به زبان محلی کاملا مخالفند و اعتقاد دارند که آموزش، در همه مقاطع،  باید به زبان رسمی کشور (فارسی) باشد. سال‌هاست که این بحث‌ها در ایران در جریان است و طرفداران «آموزش به زبان محلی» گاهی متهم به جدایی‌طلبی و قومیت‌گرایی می‌شوند.
بالاویزیون در یک مناظره از دو فعال که در این زمینه مخالف هم هستند، دعوت کرده تا با هم به بحث و گفت‌وگو بنشینند. از شما دعوت می‌کنیم که با گذاشتن کامنت و یا شرکت همزمان در برنامه، در این مناظره شرکت کنید.
وعده ما چهارشنبه، بیست و سوم آوریل، برابر با سوم اردیبهشت ماه، ساعت یازده و نیم شب به وقت تهران : )


ه‍.ش. ۱۳۹۲ اسفند ۲۱, چهارشنبه

مگر حقوق بشر حقوق زنان نیست؟ چرا باید برای حقوق زنان به صورت خاص فعالیت کرد؟

«مگر نمی‌گویند حقوق زنان همان حقوق بشر است پس چرا باید برای حقوق زنان فعالیت کرد؟ آیا بهتر نیست به جای تکیه بر حقوق زنان که در بیشتر موارد باعث تقویت جداسازی جنسیتی در جامعه می‌شود با فعالیت برای حقوق بشر به برابری مورد نظر رسید؟» این دیدگاه و پرسشی است که هاله مطرح می‌کند. هاله مهندس برق است و نسبت به آنچه در جامعه‌اش می‌گذرد نگاهی کنجکاو و پرسشگر دارد.
از نگاه فردی با حساسیت‌های جنسیتی، ایران چه از نظر قانونی و چه عرفی جامعه‌ای نابرابر محسوب می‌شود و از دیرباز فعالیت در حوزه حقوق زنان همواره حساسیت‌برانگیز بوده است. فعالین حقوق زنان این حساسیت را طبیعی و عمدتا زاده تفکر حاکم در نظام مردسالار می‌دانند. بعضی هم مثل هاله می‌گویند دلیل اصلی این همه حساسیت رویکرد و شیوه برخورد فعالین حقوق زنان است.

بالاویزیون با دعوت از سه فعال حقوق زن و حقوق بشر به دنبال پاسخی برای پرسش هاله است.

از شما دعوت می‌کنیم تا نظر خود را در اینجا بنویسید یا به صورت زنده در برنامه شرکت کنید.

وعده ما، پنجشنبه، سیزدهم مارچ، برابر با بیست و دوم اسفند، ساعت یازده و نیم شب به وقت تهران : )